Haarlem

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 13: JA, EEN KLEIN HANDJE VODDEN. Onbegrijpelijk, wat een mens van 63 jaar zich nog kan herinneren uit zijn allereerste jeugd, uit de tijd, dat hij een hummel was van vier, vijf jaar. Als er nu oude kennissen bij ons komen, die ik laat lezen, wat ik zoal aan het schrijven ben, dan komen de verhalen los.

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 12: OP DE MAATSCHAPPELIJKE LADDER. Misschien vinden jullie het interessant om iets te lezen over het maken van carrière door Oma Wil en mij. Welnu, dat zal je hebben. Oma Wil kende ik nog niet in de tijd, dat ze aan het arbeidsproces begon deel te nemen.

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 11: FAMILIE ONDER ELKAAR. Een lange tijd hebben deze brieven stil gelegen. Misschien omdat ik een beetje uitverteld ben of misschien ook omdat we zoveel andere dingen te doen hebben.

Vandaag, 27 december 1978, heb ik de schrijfmachine maar eens naar beneden gehaald en ga weer eens wat vertellen.

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 10: HET TV-LOZE TIJDPERK. Het is een nuttige bezigheid, het schrijven van deze brieven aan mijn kleinkinderen. Dat werd me gisteren weer eens duidelijk, toen een kennis van ons hier was. Hij is leraar op een middelbare school in Rotterdam en las een stukje, dat ik pas had geschreven. Zodoende praatten wij over vroeger en hij vroeg of wij ook gevechten hadden gehad met de jongens uit de buurt over het bezit van oude kerstbomen.

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 9: GA GEBUKT STAAN. In mijn brief over wijzer worden heb ik al iets geschreven over onze school. Maar dat ging niet speciaal over hoe het er daar toe ging. Daar wil ik nu eens wat meer over vertellen. In onze tijd bestond er alleen maar klassikaal onderwijs.

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 8: ZES DAGEN ZULT GIJ WERKEN…. Ja, zo heeft Mozes zijn volk bevolen: Zes dagen zult gij werken en de zevende dag zult gij rusten. Nou, daar is bij ons niet zo veel van terechtgekomen. Dat van die zes dagen, dat klopte meestal wel, maar die rustdag schoot er wel eens bij in.

In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 7: DE NIEUWE TIJD IN OPMARS. Het moet moeilijk zijn voor jullie, kinderen van het jaar 1978, om je in te denken, dat er een tijd is geweest, dat er geen electriciteit was, dus geen radio, geen televisie, geen telefoon en geen electrisch koffiezetapparaat. Ook was er in mijn jeugd geen sprake van plastics en van nylon.