Op deze pagina staan de verhalen, documenten en vondsten rond de familie Cohen Rodrigues. Deze familielijn bevat op dit moment de meeste uitgewerkte verhalen binnen mijn stamboomonderzoek.
De verhalen gaan over familieherinneringen, documenten, oorlogsjaren, verlies, toeval en sporen die in archieven zijn achtergebleven.
Verhalen rond de familie Cohen Rodrigues
-
Opgeroepen om naar Westerbork te gaan
Op 26 juni 1942 werd de Joodse Raad op de hoogte gesteld van de Duitse plannen om Joden voor ‘onder politietoezicht staande werkverruiming’ naar Duitsland te sturen. Daarmee werd een nieuwe fase van de vervolging van de Nederlandse Joden ingeluid. In de zomer begonnen de grootschalige deportaties. De Joodse Raad kreeg de opdracht oproepen voor ‘werkverruiming’ in Duitsland te versturen aan… … Lees verder
-
Verhalen uit de jaren 20 en 30: Ga gebukt staan
In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 9: GA GEBUKT STAAN. In mijn brief over wijzer worden heb ik al iets geschreven over onze school. Maar dat ging niet speciaal over hoe het er daar… … Lees verder
-
De Luchtbeschermingsdienst was niet voor joden
De Luchtbeschermingsdienst (LBD) werd in 1939 opgericht. Het was een maatregel om burgers te beschermen tegen luchtaanvallen. Na de Duitse inval in Polen in september 1939 werden in de steden schuilkelders gebouwd en luchtdoelgeschut geplaatst. Een belangrijke taak van de LBD was het wijzen van de burgerbevolking op maatregelen die zij zelf konden nemen om zich te beschermen tegen luchtaanvallen. Zo werd er voorlichting gegeven… … Lees verder
-
Verhalen uit de jaren 20 en 30: Wijzer worden
In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 6: WIJZER WORDEN. Net als alle kinderen ben ik niet geboren, compleet met de kennis en de wetenschap, die ik in latere jaren pas heb kunnen vergaren. Daarvoor… … Lees verder
-
Een overlijdensbericht uit Auschwitz
Rachel (Chelly) Cohen Rodrigues, geboren op 21 augustus 1922 te Schoten/Haarlem is het nakomelingetje van Flora en Abraham. Als zij geboren wordt is haar zus al 12 en zijn haar drie broers 8, 10 en 14. In 1935, als zij 13 is, maakt zij een ansicht voor haar broer Herman die dan 23 jaar oud is. De zoektocht naar het… … Lees verder
-
De Haarlemse Burgemeester Slaap Lekker
De februaristaking van 1941 had een groot aantal represaillemaatregelen tot gevolg. Een daarvan was het vervangen van de burgemeesters van de belangrijkste betrokken gemeentes. Op 10 maart 1941 werd de zittende Haarlemse burgemeester ontslagen en vervangen door de NSB-burgemeester Simon (S.L.A.) Plekker. Klik hier voor een filmpje van zijn ambtsaanvaarding. Onder Haarlemmers was Plekker niet populair, zij noemden hem al… … Lees verder
-
Verhalen uit de jaren 20 en 30: Het TV-loze tijdperk
In 1978 heeft Mon Cohen Rodrigues een aantal verhalen uitgetypt als brieven voor zijn kleinkinderen. In deze verhalen neemt hij de lezer mee naar zijn kindertijd, de jaren 20 en 30. Hoofdstuk 10: HET TV-LOZE TIJDPERK. Het is een nuttige bezigheid, het schrijven van deze brieven aan mijn kleinkinderen. Dat werd me gisteren weer eens duidelijk, toen een kennis van… … Lees verder
-
Een gedicht van Yge Foppema
Yge Foppema was oorspronkelijk onderwijzer. In 1930 ging hij de journalistiek in. Hij werd redacteur-secretaris van De Groene Amsterdammer. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij redacteur van Vrij Nederland. Foppema kreeg als dichter bekendheid door zijn in de oorlog geschreven gedichten, die hij in 1945 bundelde als Spijkerschrift mei 1940 – mei 1945. Zijn eerste gedicht dateert van 13 maart 1941 en is getiteld Ongenoemde doden – een… … Lees verder
-
De onderduikbroers in 1944: onrust, angst en verveling slaan toe
Ook in 1944 probeerden Mon, Herman en Joop de moed erin te houden, maar het werd steeds moeilijker. Eenzaamheid, uitzichtloosheid en angst vergden hun tol. De broers schreven elkaar steeds minder, ook omdat ze niet continu wisten waar de anderen ondergedoken zaten. Uiteindelijk escaleert de situatie in een heftige ruzie tussen Mon en Joop, zie de laatste brief uit 1944.… … Lees verder
